Procesor, oznaczany skrótem CPU, czyli z angielskiego Central Processing Unit, to główny element komputera, bez którego jego działanie nie jest możliwe, podobnie jak bez zasilacza. Zadaniem procesora jest pobieranie danych z pamięci, wykonywanie rozkazów i sterowanie pracą wszystkich pozostałych bloków systemu, do których należy między innymi pamięć, czy układy wejścia-wyjścia. Praca procesora odbywa się na zasadzie szybkiego wykonywania ciągu prostych operacji, które wybierane są ze zbioru operacji podstawowych, które producent procesora określa jako listę rozkazów procesora.

Procesor składa się z tak zwanych bloków funkcjonalnych, do których zaliczają się: jednostka arytmetyczno – logiczna, układ sterowania z zegarem procesora, a także zespół rejestrów jednostki centralnej. Mówiąc obrazowo rolę procesora w komputerze można porównać co mózgu w ciele człowieka. To procesor nadzoruje i synchronizuje pracę wszystkich urządzeń w komputerze, umożliwiając mu sprawne działanie jako całości.

Procesory różnią się między sobą szeregiem właściwości. Najważniejszą z nich jest długość słowa, na którym wykonywane są podstawowe operacje obliczeniowe. Długość słowa określa się jako liczę bitów przetwarzanych w jednym cyklu. I tak na przykład jeśli długość słowa wynosi 32 bity mówimy o 32 – bitowym procesorze, jeśli 64 – analogicznie, procesor nazwiemy 62 – bitowym. Inną ważną cechą procesora jest częstotliwość taktowania, którą podaje się w MHz. Im wyższa częstotliwość taktowania, tym szybszy procesor. Te, które produkuje się obecnie mają od 1,2 GHz do nawet 3 GHz. Kolejną właściwością wpływającą na wydajność pracy procesora jest jego architektura, która jest określana jako zdolność procesora do przetwarzania danych, a wyraża się w liczbie wbudowanych instrukcji procesora. Do określenia architektury procesora używamy pojęć RISC lub CISC.